Hey Folks, alweer mijn tweede blog. Ik heb beloofd dat ik terug zou komen om te vertellen over de gouden standaarden als het gaat om duurzame kleding. Ik vind namelijk dat er tegenwoordig wel heel veel onder het kopje duurzaamheid weggezet wordt. Een vaste definitie is er ook niet echt. Wel van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Hier ligt de oorsprong van duurzaamheid. Als we naar MVO zoeken is het Herman Wijfels die met de term People Planet Profit op de proppen kwam en rond het millennium was hij een van de oprichters van het MVO Nederland. Hierna popten diverse organisaties op of werden zichtbaar als zij al langer bezig waren. Zoals de Clean Cloth Campagne, ‘Stop! Kinderarbeid’ of de Landelijke India groep.

Door het MVO platform, welke tot de dag van vandaag uniek te noemen is in Europa, ontstonden er mooie nieuwe initiatieven. Zo ook in de kledingindustrie. In Nederland werden Fair Wear Foundation en Made-By gestart en de eerste stappen naar bio katoen werden gezet door Solidaridad. Internationaal kwamen daar nog eens de Ethical Trading Initiative, WRAP, BSCI bij en voor katoen Fairtrade en het Europees Eco label. Wil je tegenwoordig in de textiel met “Eco” aan de slag en met de juiste arbeidsomstandigheden dan is er het GOTS-certified label.

Om een zo groot mogelijk draagvlak te hebben waar kledingmerken bij deze organisaties aansluiten zijn het allemaal “Foundations”. Met een goed gekozen bestuur en een stevig fundament, bijvoorbeeld door het volgen van de International labor Organisation standaarden en goede case studies, hebben deze organisaties hun weg nu gevonden. Er komen echter helaas steeds weer nieuwe labels bij. Een van de laatste is de SAC, Social Apparel Coalition. Terwijl er al jaren een roep vanuit de consument is dat er teveel labels zijn die iets over duurzaamheid zeggen. Ik weet er rond 400 in de kledingindustrie te noemen. Daarom let ik zelf op de gouden standaarden. Dat is Fair Wear Foundation voor de sociale kant, de arbeidsomstandigheden, of het GOTS keurmerk. Deze labels geven aan dat het product ecologisch en sociaal verantwoord is. Ook zie je veel andere combinaties van keurmerken. Ik hoor je denken: “Weet je dan zeker dat het goed is?” Mijn antwoord is simpel. Nee! Want “Goed” is 100%. Maar ik weet wel dat deze organisaties er alles aan doen om verbeteringen aan te brengen daar waar nodig is. Zolang de politiek geen wetgeving biedt kun je op deze labels vertrouwen.

Het mooie is dat tegenwoordig ook kleinere merken of designers met deze labels kunnen werken. In 2007 heb ik met de lancering van Clean&Unique al een samenwerking met de Fair Wear Foundation opgezet. Tegenwoordig heeft Fair Wear hun eigen Young Designer Platform. Ook zijn er steeds meer stoffen met keurmerk beschikbaar of worden designers creatief door restant stoffen met een keurmerk op te kopen. We gaan de goede kant op!

Be Clean&Unique!

other relevant articles

Green fashion #2

by: Roosmarie Ruigrok

Hey Folks, alweer mijn tweede blog. Ik heb beloofd dat ik terug zou komen om te vertellen over de gouden standaarden als het gaat om duurzame kleding. Ik vind namelijk dat er tegenwoordig wel heel veel onder het kopje duurzaamheid weggezet wordt. Een vaste definitie is er ook niet echt. Wel van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. […]

lees meer

Green fashion #1

by: Roosmarie Ruigrok

Hey folks! Hier is mijn eerste blog voor Dastoon. In dit blog neem ik je graag mee naar een aantal vraagstukken in de mode industrie op het gebied van duurzaamheid. Want begrijp jij nog wat er bedoeld wordt als men het over groene mode heeft? Stel iemand maar eens de vraag “Wat versta jij onder […]

lees meer
browse all articles